هوا که بارانی باشد...

و تو در تنهایی ات در خانه نشسته باشی...

و یاد کسی تنها بودنت، را تنها نبودن کرده باشد!

و تو در خلوتت دستانی را حس کنی که روی شانه ات گذاشته اند و مهربانی ای را بفهمی که نثارت شده است!

...

تنها نیستی، با اینکه هستی!